Bras de fer Ελλάδας-τρόικας

29.04.2015

Βεβαίως, ακόμα κι αν συμβεί αυτό, η κύρια διαπραγμάτευση θα αρχίσει μετά. Η ελληνική κυβέρνηση ελπίζει για τη σύναψη μιας μόνιμης συμφωνίας τον Ιούνιο, που θα περιλάβει μια μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους και ένα νέο «αναπτυξιακό πρόγραμμα»

Αυτή η αισιοδοξία έρχεται σε άμεση σύγκρουση με την άνευ προηγουμένου για τα ευρωπαϊκά στάνταρτς πίεση επί του ‘Ελληνα Υπουργού Οικονομικών Βαρουφάκη, στη διάρκεια του τελευταίου Eurogroup στη Λετονία και τις επίσης χωρίς προηγούμενο δημόσιες απαιτήσεις από τον Τσίπρα να τον αλλάξει. Ο Πρωθυπουργός δεν το έπραξε, αλλά τον «υποβάθμισε» έμμεσα δημιουργώντας μια συλλογική διαπραγματευτική ομάδα και εγκαθιστώντας έναν απευθείας δίαυλο με τους πιστωτές δια του στενού φίλου του Υπουργού Παππά.

Απομένει να δούμε αν αυτό το είδος αισιοδοξίας έχει κάποια βάση και τι είδος συμφωνίας μπορεί να προκύψει, αν προκύψει. ‘Εως τώρα τα υπεραισιόδοξα σενάρια που διαδόθηκαν πριν και μετά τις τελευταίες εκλογές από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διαψεύστηκαν από την πραγματικότητα. Ο Τσίπρας αναγκάστηκε μάλιστα να παραδεχθεί δημόσια ότι τους έδωσαν, πριν καταλήξουν στη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, διαβεβαιώσεις ότι η ΕΚΤ θα συνεχίσει κανονικά να χρηματοδοτεί τις ελληνικές τράπεζες που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Υπενθυμίζουμε ότι η ΕΚΤ, που παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, δεν υπόκειται σε κανένα δημόσιο έλεγχο. ‘Ενας «βετεράνος» της Goldman Sachs, ο Mario Draghi, διοικεί αυτή την υποτίθεται ανεξάρτητη και υποτίθεται ευρωπαϊκή τράπεζα.

Οι πιστωτές επιμένουν στη σκληρή γραμμή τους, ζητώντας για παράδειγμα από την κυβέρνηση την πλήρη απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων, σε μια χώρα όπου δύο στους τρεις νέους είναι άνεργοι και όσοι εργάζονται συχνά τελούν υπό συνθήκες ημι-δουλείας. Ταυτόχρονα συνεχίζουν την επικοινωνιακή επίθεση κατά της Ελλάδας.

Το πρόβλημα της κυβέρνησης είναι ότι οργάνωσε όλη την πολιτική της γύρω από το «καλό σενάριο», μην επιθυμώντας και μη προετοιμαζόμενη για το «κακό» Συνήθως μια τέτοια κατάσταση οδηγεί στο τέλος σε μια κακή συμφωνία, αν όχι σε συνθηκολόγηση σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση.

Μια προσπάθεια από τον Υπουργό Ενέργειας Λαφαζάνη να προκαλέσει μια συζήτηση για τη διαπραγματευτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είχε μάλλον αξιοθρήνητη κατάληξη, όταν οι φιλο-τσιπρικοί βουλευτές του απήντησαν ότι μια τέτοια συζήτηση είναι αδύνατη απόντος του Πρωθυπουργού.

Απομένει να δούμε τι θα συμβεί και αν κάποιο είδος συμβιβασμού θα βρεθεί. Είναι σημαντικό να κρατάμε στο μυαλό μας ότι σημαντικές διεθνείς δυνάμεις δεν μπορούν να συμβιβασθούν με οτιδήποτε λιγότερο από πλήρη συνθηκολόγηση της Ελλάδας. Χρειάζεται να αποδείξουν ότι οποιαδήποτε αντίσταση από ευρωπαϊκά έθνη στα σχέδιά τους είναι μάταιη, επιτρέποντας έτσι τον μετασχηματισμό της ΕΕ από μια μερικά δημοκρατική s δομή σε μια ουσιαστικά ολοκληρωτική, ικανή να ακολουθήσει τη γεωπολιτική τους ατζέντα στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία.
Ελληνο-ρωσικές σχέσεις

Ο Τσίπρας υπερασπίστηκε δημοσίως τα αποτελέσματα της επίσκεψής του στη Μόσχα εναντίον των σχολίων που τα αποκαλούσαν «φιάσκο». Μίλησε για τα πλεονεκτήματα της νέας σύνδεσης αερίου με τη Ρωσία μέσω Τουρκίας και της προόδου που έγινε στο ζήτημα των ελληνικών εξαγωγών φρούτων στη Ρωσία.

Η ιστοσελίδα Ιskra.gr, του Υπουργού Ενέργειας Λαφαζάνη, δημοσίευσε διάφορα άρθρα που καλούν την Ελλάδα να ακολουθήσει μια ριζοσπαστική Οst-politik και τη Ρωσία να μην υποκύψει στη γερμανική και δυτική πίεση. «Η Ρωσία του Πούτιν δεν πρέπει να ακολουθήσει τα ηττοπαθή χαρακτηριστικά της παληάς Σοβιετικής ‘Ενωσης», γράφει ένα από αυτά τα άρθρα.

Στο κοινοβούλιο υπήρξε έντονη συζήτηση για το θέμα, με τον Λοβέρδο του ΠΑΣΟΚ επιτιθέμενο στον Λαφαζάνη και τον τελευταίο να του απαντάει ότι ουσιαστικά εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ κινητοποιείται στο μεταξύ έντονα εναντίον κάθε σχεδίου ελληνορωσικής ενεργειακής συνεργασίας.

Ο Ρόντος παραπέμπεται στο δικαστήριο

Σε δίκη για κατάχρηση δημοσίων πόρων παραπέμπεται ο ‘Αλεξ Ρόντος, κύριος σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου και Ευρωπαίος εκπρόσωπος στην Αφρική. Ο Rondos ήταν ο αρχιτέκτων της ελληνοισραηλινής προσέγγισης, αναμείχθηκε ενεργά στην ανατροπή του Μιλόσεβιτς, στον πόλεμο της Γεωργίας και στην προσπάθεια να εμφανισθεί ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος ως μάχη δύο ολοκληρωτισμών, μεταξύ πολλών άλλων δραστηριοτήτων.

Εισαγόμενοι «ακτιβιστές»

Η αστυνομία επενέβη στο κατειλημμένο κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταξύ των συλληφθέντων βρήκαν δύο άτομα με αλγερινό διαβατήριο, υποτίθεται εργάτες σε μια ελληνική βιομηχανία. Το παράξενο είναι ότι αυτοί οι «εργάτες» διέμεναν στο πολυτελέστερο ξενοδοχείο της Αθήνας, τη «Μεγάλη Βρετανία». Το γεγονός δημιουργεί την υποψία ότι επιχειρείται να δημιουργηθεί ένας διεθνής μηχανισμός ικανός να προκαλέσει προβοκάτσιες στο μέλλον.